Fancy phone

- Speciaal voor Lientje Van Claerenhout date ik deze blog up ;) -

Zoals sommigen misschien al zagen op Facebook, heb ik me afgelopen week een fancy phone aangeschaft. Zo-één met touchscreen en internet, heel modern allemaal. Ik kan er helemaal nog niet mee werken, een zin typen kost me uren, en ik snap ook nog niet goed hoe dat juist zit met internet en WIFI enzo. De reden van de aankoop is dat het hier pokkeduur is om te bellen en te sms'en, en iedereen hier Whatsapp heeft (dat is een online-app waarmee je praat via 't internet. Sms'en via 't internet dus, maar alleen op je phone. Een beetje de skype van het berichten-zenden). Omdat ik in contact wil staan met de rest van Barcelona, heb ik dus maar slaafs gevolgd =).
Verder is het ook handig om mijn mails/facebook te checken wanneer mijn maldito computer weer maar niet eens werkt. Een hele hoop goede redenen om mijn aankoop de legitimeren dus ;-).

Verder kan ik zeggen dat ik het hier echt heel fijn vind; ik voel me totaal niet op een vreemde plaats; ik voel me hier echt thuis! Ik ga graag naar den unief, zeker naar de twee lessen die ik heb in 'mijn' klas, want de mensen zijn echt fijn! Veel echte les hebben we nog niet gehad, vooral uitleg over alle soorten taken die we hebben en nog zullen krijgen. De taken, lessen, Catalaanse les én stage maakt het behoorlijk druk, ik heb soms amper tijd om te eten. En je mag je sociale omgeving niet vergeten natuurlijk!
In mijn stage ben ik nog altijd in de leer-alles-kennen-fase; de organisatie is zo groot en er zijn zo veel mensen! Ik zit in veel verschillende projecten en ik begrijp niet altijd alles, maar ik hoop binnenkort een grote eigen inbreng te hebben ;-)

Afgelopen donderdag was het hier trouwens Vaga, dat is een staking. Volgens mij vooral studentenstaking, maar het kan ook dat de vakbonden etc meededen. Ikzelf ben niet geweest -ik lag nog in mijn bed- maar volgens enkele van mijn stage ging het er nog wel hevig aan toe, met afvalcontainers in brand steken enzo. Reden van de Vaga was volgens mij dat ze besparen op (hoger) onderwijs, en de studenten willen Vrij Toegankelijk Onderwijs. Met anderen woorden; er was geen les. Denk ik toch, ik ben in ieder geval niet geweest. Volgens een meisje van mijn klas regelen de studenten met de trein dat de trein ofwel niet rijdt, ofwel dat de trein niet stopt aan de halte. Anders dreigen ze op de sporen te gaan liggen. Nog wel heftig allemaal.

Verder kan ik nog mededelen dat ik hier en énorme eetlust heb ontwikkeld. Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik in België al een grote eter was, maar nu leef ik met een niet-overgaande honger. Ik snak de hele tijd door naar eten, vooral naar stokbrood-met-kaas. MMMMM njummie! Mijn pastaverbruik kent hier trouwens ook ongekende hoogtes, waarschijnlijk door de vele Italianen waarmee ik omga. Over Italianen gesproken, het wémelt er hier van! Maar voor mij geen probleem, 't zijn meestal hele leuke mensen!

Toedels!